Louisa May Alcott

Louisa May Alcott (1832–1888) – amerykańska pisarka, jedna z pionierek literatury kobiecej i powieści dla dziewcząt w Stanach Zjednoczonych. Urodziła się w Germantown w Pensylwanii jako druga z czterech córek transcendentalisty Amosa Bronsona Alcotta. Dorastała w atmosferze intelektualnej swobody i równouprawnienia, co ukształtowało jej późniejsze poglądy. Trudna sytuacja materialna rodziny zmusiła ją jednak do podejmowania różnych prac – była guwernantką, nauczycielką, szwaczką. Podczas wojny secesyjnej pracowała jako pielęgniarka-wolontariuszka, co zaowocowało jej pierwszą znaczącą publikacją – Szkice szpitalne (1863).

Światową sławę przyniosła jej powieść Małe kobietki (1868), napisana na prośbę wydawcy jako książka dla dziewcząt. Autobiograficzna historia czterech sióstr March – Meg, Jo, Beth i Amy – stała się bestsellerem i zapoczątkowała nurt realistycznej powieści młodzieżowej. Sukces skłonił Alcott do napisania kontynuacji: Dobre żony, Mali mężczyźni oraz Chłopcy Jo (znanej też jako U progu życia). W czasach wszechobecnego purytanizmu odważnie opowiadała się za prawem kobiet do samodzielnego decydowania o własnym życiu. Była wegetarianką i działaczką na rzecz praw kobiet, współzałożycielką Women's Educational and Industrial Union w Bostonie. Zmarła w Concord w stanie Massachusetts, dwa dni po śmierci ojca; jej dom przekształcono w muzeum.