Tadeusz Mayzner

Tadeusz Mayzner (1892–1939) – polski pedagog muzyczny, dyrygent, kompozytor i popularyzator muzyki wśród dzieci i młodzieży. Urodził się w Warszawie, gdzie początkowo studiował w Wyższej Szkole Handlowej, by ostatecznie ukończyć Wyższą Szkołę Muzyczną im. Fryderyka Chopina. W czasie studiów przemierzał Polskę, zapisując pieśni ludowe z różnych regionów – doświadczenie to utwierdziło go w przekonaniu o wysokiej muzykalności polskiego ludu i konieczności rozwijania zdolności muzycznych młodego pokolenia. W latach trzydziestych pracował w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego jako radca ministerialny i instruktor śpiewu szkolnego, wprowadzając obowiązkowe nauczanie muzyki w szkołach średnich.

Mayzner zasłynął jako niestrudzony propagator edukacji muzycznej – prowadził popularne radiowe audycje „Śpiewajmy piosenki” i był głównym organizatorem ogólnopolskiego „Święta Pieśni”, obchodzonego corocznie w maju w szkołach całego kraju. W latach 1932–1939 kierował warszawskim Chórem Międzyszkolnym oraz chórem Związku Nauczycielstwa Polskiego. Posiadał rzadki dar przystępnego opowiadania o muzyce i muzykach, czego najlepszym dowodem jest jego książka Chopin – barwna, pełna humoru biografia wielkiego kompozytora, napisana z myślą o młodych czytelnikach, która przez dziesięciolecia pozostawała jedną z najpopularniejszych lektur o tym temacie.