Antoine de Saint-Exupéry

Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944) to francuski pisarz, poeta i lotnik, którego życie i twórczość nierozerwalnie splotły się z niebem. Urodził się w Lyonie w zubożałej rodzinie arystokratycznej, a fascynacja lataniem pochwyciła go już w dzieciństwie – pierwszy lot odbył jako dwunastolatek. Po nieudanych studiach na wydziale architektury znalazł swoje powołanie w lotnictwie, pracując jako pilot pocztowy na trasach łączących Francję z Afryką i Ameryką Południową. To właśnie doświadczenia z tych lat – loty nad Saharą, awaryjne lądowania na pustyni, samotność w kokpicie i braterstwo pilotów – stały się tworzywem jego prozy. Debiutował w 1929 roku powieścią Poczta na południe, po której przyszły Nocny lot (1931), nagrodzony prestiżową nagrodą Femina, oraz Ziemia, planeta ludzi (1939), uhonorowana Grand Prix du Roman Académie Française.

W 1943 roku, przebywając na emigracji w Nowym Jorku, Saint-Exupéry opublikował Małego Księcia – pozornie prostą baśń o chłopcu z asteroidy B-612, która stała się jedną z najczęściej tłumaczonych i najchętniej czytanych książek w dziejach literatury. Pod pozorem opowieści dla dzieci kryje się głęboka refleksja o miłości, przyjaźni, odpowiedzialności i tym, co „najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”. Sam autor zilustrował książkę własnymi akwarelami. Rok po publikacji, 31 lipca 1944 roku, Saint-Exupéry wyruszył na lot zwiadowczy znad Korsyki i nigdy nie wrócił – jego samolot zniknął gdzieś nad Morzem Śródziemnym. Przez dekady okoliczności śmierci pozostawały tajemnicą, dopóki w 2000 roku nie odnaleziono wraku jego maszyny u wybrzeży Marsylii. Pośmiertnie ukazała się jego niedokończona Cytadela – monumentalna medytacja filozoficzna, nad którą pracował przez ostatnie lata życia.