Earl Derr Biggers

Earl Derr Biggers (1884–1933) urodził się w Warren w stanie Ohio, a po ukończeniu Harvardu w 1907 roku rozpoczął karierę dziennikarską w „Cleveland Plain Dealer”, by wkrótce zostać krytykiem teatralnym „Boston Traveler”. Pierwszą powieść, Seven Keys to Baldpate (1913), z powodzeniem zaadaptowano na scenę i na ekran, lecz prawdziwy sukces przyszedł dopiero dekadę później — i to zupełnie przypadkiem. Podczas rekonwalescencji na Hawajach, gdzie lekarze wysłali go z powodu nadciśnienia, Biggers natrafił w lokalnej gazecie na wzmiankę o chińskim policjancie z Honolulu, Changu Apanie. Ta drobna notatka zainspirowała go do stworzenia postaci, która miała zmienić oblicze amerykańskiej powieści kryminalnej.

W 1925 roku na łamach magazynu „The Saturday Evening Post” zadebiutował Charlie Chan — chiński detektyw z honolulskiej policji, łagodny, filozofujący i niezwykle przenikliwy. W czasach, gdy literatura popularna karmiła się negatywnymi stereotypami o Azjatach, Biggers świadomie wykreował bohatera pozytywnego, kierującego się mądrością i spokojem. Seria obejmuje sześć powieści: Dom bez klucza, Chińska papuga, Za kurtyną, Czarny wielbłąd, Charlie Chan prowadzi śledztwo i Strażnik kluczy. Książki te doczekały się ponad czterdziestu ekranizacji, a Chan stał się jednym z najczęściej portretowanych detektywów w historii kina. Biggers zmarł na atak serca w wieku zaledwie 48 lat, nie doczekawszy pełnego rozkwitu filmowej kariery swojego bohatera.