Henryk Cepnik

Henryk Cepnik (1877–1942/1944) to postać, która odcisnęła trwały ślad na polskim życiu teatralnym i dziennikarstwie pierwszej połowy XX wieku. Urodzony we Lwowie, już podczas studiów prawniczych na tamtejszym uniwersytecie poświęcił się pracy dziennikarskiej i teatralnej. Był krytykiem teatralnym o wyrazistym temperamencie – jego recenzje w „Dzienniku Polskim" i innych pismach budziły kontrowersje, ale nikt nie odmawiał mu kompetencji i głębokiej znajomości historii sceny. Przez lata pełnił funkcje kierownika literackiego i dyrektora teatrów we Lwowie, Wilnie, Przemyślu, Stanisławowie i na Górnym Śląsku, niestrudzenie popularyzując kulturę teatralną w całej Polsce.

Oprócz pracy organizacyjnej Cepnik był płodnym autorem – pisał sztuki teatralne, tłumaczył literaturę, redagował czasopisma poświęcone teatrowi. Do jego najważniejszych dzieł należy monumentalna praca Scena lwowska (1780–1929) napisana wspólnie z Władysławem Kozickim, a także popularnonaukowe biografie: Józef Piłsudski – twórca niepodległego państwa polskiego oraz Ignacy Mościcki – Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. To właśnie on odkrył i opublikował nieznaną komedię Aleksandra Fredry Intryga naprędce. Zmarł podczas okupacji w Brzuchowicach pod Lwowem, pozostawiając po sobie bogaty dorobek historyka teatru i kronikę burzliwych czasów, w których przyszło mu żyć.