Janusz Korczak

Janusz Korczak, właściwie Henryk Goldszmit (1878–1942) – polski lekarz, pedagog, pisarz i publicysta żydowskiego pochodzenia. Urodził się 22 lipca 1878 roku w Warszawie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie odbył staże w klinikach pediatrycznych w Berlinie, Paryżu i Londynie. Pracował jako lekarz w szpitalach dziecięcych i prowadził praktykę prywatną. W 1912 roku objął kierownictwo Domu Sierot dla dzieci żydowskich przy ulicy Krochmalnej w Warszawie, który prowadził przez trzydzieści lat, wdrażając nowatorskie metody wychowawcze oparte na szacunku dla dziecka i jego praw.

Jako pisarz zasłynął powieściami dla dzieci i młodzieży, w tym Król Maciuś Pierwszy (1923), Król Maciuś na wyspie bezludnej (1923), Kajtuś czarodziej (1935) oraz Kiedy znów będę mały (1925). Jest również autorem fundamentalnych dzieł pedagogicznych, takich jak Jak kochać dziecko (1920) oraz Prawo dziecka do szacunku (1929). Prowadził audycje radiowe jako „Stary Doktor”, zdobywając ogromną popularność wśród słuchaczy. W sierpniu 1942 roku, mimo propozycji ucieczki z getta warszawskiego, pozostał ze swoimi wychowankami i towarzyszył im w transporcie do obozu zagłady w Treblince, gdzie zginął wraz z dziećmi i personelem Domu Sierot. Jego postać i idee pedagogiczne stały się symbolem bezwarunkowej miłości do dziecka i walki o prawa najmłodszych.