O. Henry

O. Henry (1862–1910), właściwie William Sydney Porter, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych amerykańskich mistrzów krótkiej formy literackiej. Urodził się w Greensboro w Karolinie Północnej, a życie prowadziło go przez rancza Teksasu, redakcje czasopism i – paradoksalnie – mury więzienia, gdzie odsiadywał wyrok za defraudację. To właśnie za kratami, pracując jako aptekarz w szpitalu więziennym, zaczął publikować opowiadania pod różnymi pseudonimami, z których „O. Henry” okazał się tym, który przylgnął do niego na zawsze. Po wyjściu na wolność osiadł w Nowym Jorku, który pokochał tak bardzo, że nazywał go „Bagdadem nad Podziemną Koleją".

Nowojorskie ulice, parki i skromne pokoje sublokatorów stały się sceną dla setek jego historii o „zwykłych ludziach” – urzędnikach, policjantach, kelnerkach i cwaniakach z półświatka. Jego opowiadania słyną z ciepłego humoru, zaskakujących puent i sentymentalnego, choć pozbawionego patosu, spojrzenia na ludzkie marzenia. Do najbardziej znanych należą Dary mędrców – wzruszająca opowieść o miłości i poświęceniu młodego małżeństwa, The Last Leaf oraz The Ransom of Red Chief. W Polsce ukazały się m.in. zbiory Szlachetny farmazon i Opowiadania w przekładzie Aleksandra Wata. Od 1922 roku jego imieniem nazwana jest prestiżowa amerykańska nagroda literacka za najlepsze opowiadanie.