Stefan Zweig

Stefan Zweig (1881–1942) był austriackim pisarzem żydowskiego pochodzenia, który w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku należał do najczęściej tłumaczonych i najbardziej poczytnych autorów na świecie. Urodził się w Wiedniu w zamożnej rodzinie – ojciec był fabrykantem tekstylnym, matka wywodziła się z włoskiej rodziny bankierskiej. Studiował filozofię, germanistykę i romanistykę, a następnie związał się z ruchem Młodego Wiednia. Dużo podróżował, przyjaźnił się z najwybitniejszymi umysłami epoki – Rainerem Marią Rilkem, Romainem Rollandem, Zygmuntem Freudem – i zgromadził słynną kolekcję rękopisów muzycznych. Jako pisarz fascynował się psychologią człowieka, czerpiąc inspiracje z teorii Freuda, co zaowocowało mistrzowskimi nowelami, w których ukazywał ludzi opanowanych przez demoniczne namiętności.

Do jego najsłynniejszych dzieł należą nowele Amok, List od nieznajomej, 24 godziny z życia kobiety oraz Nowela szachowa, a także powieść Niecierpliwość serca i cenione biografie – Maria Stuart, Maria Antonina, Magellan oraz Joseph Fouché. Jego pośmiertnie wydana autobiografia Świat wczorajszy. Wspomnienia pewnego Europejczyka stanowi przejmujący portret utraconej Europy. Zdeklarowany pacyfista i humanista, sprzeciwiający się nacjonalizmowi, po dojściu nazistów do władzy wyemigrował z Austrii. Przez Londyn i Nowy Jork trafił ostatecznie do Brazylii, gdzie 22 lutego 1942 roku w Petrópolis, załamany postępami faszyzmu i tęsknotą za dawnym światem, popełnił wraz z żoną samobójstwo. Jego twórczość i tragiczny los zainspirowały między innymi film Wesa Andersona Grand Budapest Hotel (2014).