Victor Hugo

Victor Hugo (1802–1885) to jeden z najwybitniejszych pisarzy francuskich, uznawany za czołowego przedstawiciela romantyzmu. Urodził się w Besançon jako syn generała armii napoleońskiej, co zaważyło na jego burzliwym dzieciństwie spędzonym w cieniu wojen i przeprowadzek po całej Europie. Już jako nastolatek zdobywał nagrody literackie, a w wieku dwudziestu lat opublikował pierwszy tom poezji. Jego życie było równie dramatyczne jak jego twórczość – przeżył śmierć czworga z pięciorga dzieci, niemal dwudziestoletnie wygnanie z Francji za sprzeciw wobec Napoleona III oraz triumfalny powrót do ojczyzny jako żywa legenda.

Jego najbardziej znane powieści to Katedra Marii Panny w Paryżu oraz Nędznicy – monumentalne dzieła łączące epicką narrację z głębokim humanizmem i troską o los wykluczonych. Hugo był nie tylko powieściopisarzem, ale także płodnym poetą i dramaturgiem; jego dramat Hernani wywołał w 1830 roku słynną „bitwę” między klasykami a romantykami, która przeszła do historii literatury. Zaangażowany politycznie, przez całe życie walczył o zniesienie kary śmierci i prawa ubogich. Jego pogrzeb w 1885 roku zgromadził na ulicach Paryża około dwóch milionów ludzi – hołd dla pisarza, który jak mało kto potrafił przemówić do serc zwykłych ludzi.