Warto wiedzieć (Q&A)

Czy to jest lektura szkolna?

Tak, jest to ważna lektura szkolna, często omawiana w szkołach średnich.

Czy książka jest oparta na faktach?

Tak, opowiadania bazują na osobistych, traumatycznych przeżyciach autora w obozie.

Dla jakiego czytelnika jest ta pozycja?

Dla osób o mocnych nerwach, szukających prawdy historycznej i głębi psychologicznej.

Jakie opowiadania zawiera zbiór?

M.in. słynne: Pożegnanie z Marią, U nas w Auschwitzu oraz Proszę państwa do gazu.

💡Ciekawostki:

• •Borowski dał się aresztować przez gestapo świadomie – gdy jego narzeczona Maria Rundo nie wróciła pewnej nocy do domu w lutym 1943 roku, zamiast unikać niebezpiecznych miejsc, udał się prosto w pułapkę zastawioną przez Niemców w mieszkaniu znajomych, szukając ukochanej.
• •Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury z 2002 roku, Imre Kertész, przyznał podczas odbierania nagrody, że wszystkie swoje dzieła napisał pod wpływem fascynacji prozą Borowskiego.
• •Opowiadania z tomu „Pożegnanie z Marią”, publikowane wcześniej w czasopismach literackich i zebrane przez autora w 1948 roku, wywołały po pierwszej publikacji szok i gwałtowne spory – Borowski łamał bowiem tabu, pokazując ofiary nie tylko jako bohaterów, ale też jako ludzi zdolnych do moralnych kompromisów.
• •Borowski zmarł 3 lipca 1951 roku w wieku zaledwie 28 lat, kilka dni po narodzinach córki – okoliczności jego śmierci przez zatrucie gazem pozostają niejasne.
• •Opowiadanie „Pożegnanie z Marią” doczekało się spektaklu telewizyjnego w 1966 roku w reżyserii Jerzego Antczaka, w którym główną rolę Tadeusza zagrał Tadeusz Łomnicki.

🏆Dlaczego warto przeczytać?

To literatura, która nie pozwala pozostać obojętnym – Borowski jako jeden z niewielu pisarzy odważył się pokazać, jak system obozowy deformował psychikę ofiar, zmuszając je do moralnych kompromisów. Jego chłodny, behawiorystyczny styl narracji sprawia, że okrucieństwo wojny uderza z całą siłą właśnie przez brak patosu i sentymentalizmu. Jak pisał Jarosław Iwaszkiewicz: „Wydaje się, że nowele Borowskiego nie dadzą się porównać z żadną literaturą świata. Jest to szczytowe osiągnięcie w tego rodzaju piśmiennictwie”.