Selma Lagerlöf

Selma Lagerlöf (1858–1940) przyszła na świat w rodzinnym majątku Mårbacka w szwedzkiej Värmlandii, krainie jezior i lasów, której folklor i legendy ukształtowały jej pisarską wyobraźnię. Urodzona z wadą biodra, dużo czasu spędzała w domu, słuchając baśni opowiadanych przez babcię. Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w Sztokholmie przez dziesięć lat uczyła w szkole dla dziewcząt w Landskronie, jednocześnie pracując nad swoją pierwszą powieścią. Gösta Berling, opublikowany w 1891 roku, zerwał z panującym wówczas realizmem i przyniósł autorce rozgłos dzięki mistrzowskiemu połączeniu romantycznej epiki z ludowymi podaniami.

W 1909 roku Lagerlöf została pierwszą kobietą uhonorowaną literacką Nagrodą Nobla — za „wzniosły idealizm, żywą wyobraźnię oraz duchowe postrzeganie” obecne w jej twórczości. Za otrzymane pieniądze odkupiła rodzinny majątek, utracony po śmierci ojca. Światową sławę przyniosła jej jednak przede wszystkim Cudowna podróż — historia chłopca Nilsa Holgerssona, który zamieniony w krasnoludka przemierza Szwecję na grzbiecie gąsiora. Napisana pierwotnie jako podręcznik geografii dla dzieci, stała się arcydziełem literatury dziecięcej, tłumaczonym na ponad trzydzieści języków. Lagerlöf była także pierwszą kobietą przyjętą do Akademii Szwedzkiej, a jej portret do 2016 roku zdobił szwedzki banknot dwudziestokoronowy.